Töz

Ölümlü insanoğlu, ölümsüzlüğüne uyanacaktır bir gün...

Unutulmayana ve unutanın zihnindeki kaçışa...

Geçmeyene ve geçen her şeyin ardında bıraktığı bilerek izleniyor...

Sonsuza ve sonsuzun özüne hakikate...

Gidene, geri dönmeyene ve dönenlerin elindeki pişmanlıklığa...

Olmamakla arasındaki dengeye...

Yokluğun varlığı inkar edemeyişine...

Yarının yazgısını inşa eden çıkan...

Sana, bana, bize ve onun isteği...

Aklın içinde, Tin'in gizeminde ve Töz'ün üzerindeki iradeye...

Nefse, nefese ve sese...

Bitimsiz bir nefs sınavı içinde deneyimlenen bir nefeslik yaşama amacı ölüme varmak mi hiç?

Sence bu kutsal yolculuklar, sadece son nefesler hazırlanmak için mi gerçekleştiriliyor?

Hayır!

Çünkü insan ölmek için değil, tanrısallaşmak için tekâmül eder. Tanrısallaşmak, tekâmülün amacıdır.

Yaşam yolculuğunun huzurlu bir ölüme varmaktan öte, yaratımın sonsuzluğunun kaynağı olarak sürdürülen bir şeydir.

Ölümlü insanoğlu, ölümsüzlüğüne uyanacaktır bir gün.

Nevşah Karamehmet'in “Nefs” üçlemesinin Tin'den sonraki ikinci kitabı olan Töz'de Fatma'nın, Selim'in, Cengiz'in, Aslı'nın, Asu'nun, Behçet'in, Esra'nın, Kerim'in, Ahmet'in, Gülşah'ın, Arthur'un, Excalibur'un, Merlin'in, Tutmosis'in, Hatşepsu'nun ve RA'nın sarmal zaman çalışması içinde birbirine değmeden ama birbirinin tesirini duyarak akıcı giden öyküleri, benzersiz bir tanrısallaşma deneyimine dönüşüyor.

Dünyaca bilinen yaşanmış ve bitmiş bir sanrının içinde burada bulunma amacını hatırlanabilirliği başaranların tanrısallaşmayla tekâmül boyunca olan yolculuklarına giden yollara giden Nevşah Karamehmet'in felsefe, bilim, teknik, duygu ve deneyim dolu romanı Töz, anlatım zenginliğiyle de öne çıkmayı başarıyor...